Szanowny Panie Premierze! Proceder prania brudnych pieniędzy, czyli oczyszczania dochodów pochodzących z nielegalnej działalności,
Szanowny Panie Premierze! Proceder prania brudnych pieniędzy, czyli oczyszczania dochodów pochodzących z nielegalnej działalności, jak np. handel narkotykami czy kradzież samochodów, poprzez wykorzystanie do tego celu różnego rodzaju instytucji finansowych, jak banki, kantory i kasyna gry. Obecnie jest zjawisko, które zdaje się najbardziej zagrażać systemom finansowym na całym świecie. Stąd potrzeba skonstruowania odpowiednich mechanizmów przeciwdziałających takim praktykom. Należy zauważyć, że polskie prawo pod tym względem jest dalekie od doskonałości. Nawet przygotowany przez Ministerstwo Finansów projekt ustawy w sprawie brudnych pieniędzy, skądinąd będący krokiem w odpowiednim kierunku, zawiera pewne niedoskonałości, które spotkały się z negatywną oceną Komisji Rady Europy w przygotowywanym przez nią raporcie na temat zwalczania tego procederu. Komisja zwróciła m.in. uwagę na fakt, że obok banków, domów maklerskich, kasyn gry oraz kantorów wymiany walut zobowiązane do informowania organów ścigania o podejrzanych transakcjach powinny być także inne grupy podmiotów mających kontakt z takimi transakcjami, jak np. księgowi czy prawnicy. Należy zwrócić uwagę, że problem prania brudnych pieniędzy winien być nader poważnie traktowany, czego wyrazem może być wypracowany przez organizacje międzynarodowe szereg dokumentów, jak konwencja wiedeńska ONZ z 19 trudnia 1988 r., konwencja nr 141 Rady Europy, zalecenia Financial Action Task Force z 1990 r. czy wreszcie dyrektywa 91/308/EEC.
Panie Premierze! Jak Ministerstwo Finansów ocenia skalę zjawiska prania brudnych pieniędzy w Polsce oraz aktualne zabezpieczenia systemu finansowego przed tym procederem?
Czy zdaniem Ministerstwa Finansów wprowadzenie nowych rozwiązań legislacyjnych ograniczy to zjawisko?
Z poważaniem
Poseł Bogdan Lewandowski
Toruń, dnia 21 lutego 2000 r.