W związku z tym, iż uznaję doręczoną odpowiedź na ww. interpelację za niezadowalającą, dlatego
W związku z tym, iż uznaję doręczoną odpowiedź na ww. interpelację za niezadowalającą, dlatego też z powołaniem się na przepis art. 120 ust. 3 Regulaminu Sejmu RP zwracam się do pana marszałka o zażądanie od prezesa Rady Ministrów dodatkowych wyjaśnień, a także umieszczenie przedmiotowej interpelacji na porządku dziennym posiedzenia.
Uzasadnienie
Odpowiedzi z upoważnienia prezesa Rady Ministrów udzielił na piśmie podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki pan Wojciech Jan Katner. Udzielający odpowiedzi uznał za pierwszorzędne zapewnienie pana marszałka, ˝że rząd prowadzi spójną politykę gospodarczą, która znajduje wyraz w przyjmowanych dokumentach planistycznych i programowych. Spośród wielu z nich (nie wymieniono w odpowiedzi tej wielości dokumentów planistycznych i programowych dotyczących bezpośrednio przedmiotu mojej interpelacji - nie podano nawet przykładowo dokumentów dotyczących bezpośrednio kupców i przedsiębiorców polskich) należy wymienić ˝Strategię finansów publicznych i rozwoju gospodarczego, Polska 2000-2010˝˝ - koniec cytatu. To, że wymieniona ˝Strategia finansów publicznych i rozwoju gospodarczego, Polska 2000-2010˝ poniosła wyraźne fiasko, widzą wszyscy bardzo wyraźnie: ponad 1,4 mld USD wyniósł w marcu 2000 r. deficyt obrotów bieżących bilansu płatniczego. Zdaniem wielu ekonomistów pogłębiająca się dziura w handlu zagranicznym niebezpiecznie przybliżyła nasze państwo na skraj kryzysu walutowego. Polscy przedsiębiorcy - z wyjątkiem tych należących do BCC - narzekają, że rząd RP wciąż nie ma pomysłu na ożywienie polskiego eksportu. Ten rząd, oparty o tę koalicję, pomysłu na poprawę sytuacji polskich przedsiębiorstw nie miał i mieć nie będzie! Jedyne działania tej koalicji oraz jej rządu, a także pozostałych klubów parlamentarnych koncentrują się na prześciganiu się z pomysłami, jak Polskę wtłoczyć na siłę, wbrew woli jej mieszkańców potwierdzonej ogólnonarodowym referendum, w struktury UE, co jeszcze z pozostałego majątku narodowego można szybko, a zatem tanio sprzedać. Wszyscy oprócz udzielającego odpowiedzi na interpelację w sprawie polityki rządu Rzeczypospolitej Polskiej gwarantującej polskiemu państwu stymulowanie rozwoju polskiej przedsiębiorczości, w szczególności polskim kupcom oraz polskim przedsiębiorcom odzyskanie traconego polskiego rynku na rzecz hiper- i supermarketów.
Moje uzasadnione pytania w ramach interpelacji, na które nie otrzymałem wymaganej Regulaminem Sejmu RP rzetelnej odpowiedzi, potwierdza m.in. publikowana przez ˝Politykę˝ oraz ˝Rzeczpospolitą˝ tzw. lista 500 największych polskich (?) firm. Z tej listy niezbicie wynika, iż konkurujący z polskimi kupcami i przedsiębiorcami Jeronimo Martins Dystrybucja z Poznania (zatrudniający 8684 pracowników) poniósł w roku 1999 stratę = 253 mln PLN! Inny konkurent polskich kupców Geant Polska (zatrudniający 7233 pracowników) poinformował o stracie = 64 mln PLN. Wymienione przeze mnie firmy - konkurenci polskich kupców, pomimo ponoszonych olbrzymich strat nie zamierzają Polski opuścić i zwolnić zagarniętego rynku na rzecz polskich kupców. W ich imieniu żaden poseł RP nie stawia prezesowi Rady Ministrów pytań interpelacyjnych: czy aby te firmy wytrwają? Więcej, ich plany ekspansji pomimo olbrzymich strat nieporównywalnych ze stratami polskich kupców wynikającymi właśnie z obecności m.in. Jeronimo Martins Dystrybucja z Poznania i Geant Polska są długofalowe - zapewne w myśl ˝Strategii finansów publicznych i rozwoju gospodarczego, Polska 2000-2010˝... Tego ewenementu bezpośrednio wpływającego na stymulowanie rozwoju polskiej przedsiębiorczości pan Wojciech J. Katner, podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, także profesor prawa gospodarczego, a wcześniej wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli, w pozornie wyczerpującej bo obszernej odpowiedzi - nie udzielił.
Jaką zatem wartość merytoryczną (czy aby nie pozorną?) w kontekście wyżej przedstawionych informacji ma odpowiedź pana W. Katnera, cyt. ˝z punktu widzenia rozwoju przedsiębiorczości szczególne znaczenie ma przygotowany w Ministerstwie Gospodarki i przyjęty przez Radę Ministrów w maju 1999 r. program ˝Kierunki działań rządu wobec małych i średnich przedsiębiorstw do 2002 r.˝˝? Skoro: polskie małe i średnie przedsiębiorstwa, otoczone przez rząd RP ˝troską˝ w postaci wielu programów, plajtują, gdy tylko uzyskują straty nieporównywalne ze stratami Jeronimo Martins Dystrybucja z Poznania i Geant Polska, upadają (a to pan W. Katner uważa za rzecz normalną - por. strona 4 odpowiedzi!), a ci ostatni, bez formalnego rządowego wsparcia programowego osiągając gigantyczne straty i ani im w głowie pomysły pana W. Katnera o ogłoszeniu upadłości, myślą jeszcze o polityce ekspansji i rozwoju?! Udzielenie rzetelnej odpowiedzi na przesłaną 28 lutego 2000 r. interpelację pozwoliłoby zrozumieć wszystkie paradoksy wynikające z doręczonej odpowiedzi znak: DH/PP/EM/45/2000.
Aby jednak przyjmowane z funduszy polskich podatników, o których tak werbalnie troszczy się pan minister Balcerowicz, rządowe programy w sprawach, które porusza moja interpelacja, nie były ˝sztuką dla sztuki˝, proszę pana marszałka o zażądanie dodatkowych wyjaśnień oraz uwzględnienie wniosku postawionego na samym wstępie.
Nie podzielam nadto poglądu pana W. Katnera, podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki, byłego wiceprezesa NIK, ˝jakoby Najwyższa Izba Kontroli nie posiadała ustawowych kompetencji do kontrolowania działalności super- i hipermarketów, które w większości należą do przedsiębiorców prywatnych z różnym udziałem kapitału zagranicznego˝ - por. strona 5/6 odpowiedzi. Bowiem jeżeli pan profesor zwróci uwagę na treść art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (DzU z dnia 16 lutego 1995 r.), której projektu był jednym ze współtwórców, to powinien przyznać, iż istnieje możliwość kontroli NIK, na przykład cyt. ˝w zakresie, w jakim wywiązują się ze zobowiązań finansowych na rzecz państwa˝ - w szczególności ze zobowiązań określonych w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Gdyby jednak taka możliwość nie istniała, wtedy poważny zarzut można by stawiać twórcom przedmiotowego projektu.
Z tych wszystkich względów wnoszę jak wyżej.
Z poważaniem
Poseł Witold Tomczak
Warszawa, dnia 20 lutego 2000 r.