Szanowna Pani Minister! Przełom roku najprawdopodobniej już na stałe stał się okresem zawierania przez
Szanowna Pani Minister! Przełom roku najprawdopodobniej już na stałe stał się okresem zawierania przez kasy chorych kontraktów na świadczenia zdrowotne z samodzielnymi zakładami opieki zdrowotnej. Już w roku ubiegłym kontrakty wywołały ogromne emocje. Stanowcza część ZOZ-ów została bowiem zmuszona do znacznych ograniczeń swoich kosztów ze względu na bardzo skąpe środki finansowe proponowane przez kasy chorych. Dokonano znacznych redukcji zatrudnienia i oszczędności wydatków rzeczowych, zaniechano remontów i modernizacji większości ośrodków zdrowia. Te radykalne posunięcia pozwoliły na utrzymanie jakości świadczonych usług na prawie niezmienionym poziomie.
W roku bieżącym, jak wynika z danych Lubelskiej Regionalnej Kasy Chorych oraz licznych próśb o pomoc dyrekcji szpitali z woj. lubelskiego, sytuacja finansowa służby zdrowia ulegnie dramatycznemu pogorszeniu. Większości ZOZ-ów, które już w roku ubiegłym otrzymały środki pokrywające ok. 80% planowanych kosztów, w roku bieżącym kasa chorych oferuje kwoty pomniejszone o kolejne 20-40%. Sytuacja ta grozi załamaniem systemu ochrony zdrowia w województwie. Przykładem może być sytuacja Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 1 w Lublinie. Przyznane na rok 1999 środki stanowiły jedynie 80,4% kosztów roku 1998. Spowodowało to maksymalne oszczędności zarówno w zakresie płac, jak i wydatków rzeczowych. Pomimo tego szpital poddał się procesowi akredytacji przed Komisją Centrum Monitorowania Jakości, która pozytywnie oceniła całość funkcjonowania jednostki. W tym roku kasa chorych zdecydowała o zakontraktowaniu jedynie 69% oferowanej przez szpital liczby świadczeń, co stanowi zagrożenie dla utrzymania personelu fachowego i bazy szpitalnej na odpowiednim poziomie. W konsekwencji dyrekcja szpitala zmuszona będzie do likwidacji kolejnych oddziałów klinicznych, co może doprowadzić do jego zamknięcia.
Coraz częściej i głośniej mówi się, że działaniem kas chorych są celowe i mają doprowadzić do upadku, a następnie sprywatyzowania większości publicznych zakładów opieki zdrowotnej.
Należy przy tym zauważyć, że w 1999 r. miały miejsce podwyżki cen na prawie wszystkie artykuły niezbędne do funkcjonowania szpitali, w tym leki, odczynniki do badań laboratoryjnych, żywność, energię, usługi. Również w roku bieżącym zapowiadane są znaczne podwyżki tych artykułów.
Pani minister, powyższa sytuacja budzi poważne obawy o kondycję i przyszłość państwowej służy zdrowia. Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie państwowych zakładów opieki zdrowotnej?
Czy stałe ograniczanie wysokości kontraktów na świadczenia zdrowotne w państwowych ZOZ-ach ma być wstępem do prywatyzacji służby zdrowia w Polsce?
Czy rząd rozważa zwiększenie składki na ubezpieczenia zdrowotne do minimum 10%, co wydaje się jedynym realnym sposobem rozwiązania finansowych kłopotów służby zdrowia?
Szpitale przy tak niskich kwotach otrzymywanych od kas chorych nie są w stanie finansować same remontów i inwestycji sprzętu medycznego. Również samorządy, mimo że są organami założycielskimi placówek służby zdrowia, nie posiadają niezbędnych środków inwestycyjnych i remontowych.
Kto w takim razie ma remontować budynki i inwestować w nowoczesny sprzęt medyczny? Kto będzie odpowiadał za spadek jakości usług medycznych spowodowany niedoinwestowaniem służby zdrowia?
Z szacunkiem
Poseł Izabella Sierakowska
Lublin, dnia 14 stycznia 2000 r.