Interpelacje Poselskie

   Potwierdzając otrzymane pismo z dnia 26 stycznia br., podpisane przez panią Ewę Lewicką sekretarza stanu w imieniu ministra pracy i polityki społecznej, nie mogę go uznać za odpowiedź satysfakcjonującą i zadowalającą, ponieważ:

   1. Zawarte w odpowiedzi ministra pracy i polityki społecznej z 26 stycznia br. wywody w sprawie różnic pojęcia ˝pracy przymusowej˝ zawarte w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) i ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR - w moim przekonaniu nie mogą stanowić podstawy do zdyskwalifikowania zaświadczeń ZUS (KRUS) wydawanych dla celów realizacji ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym. Różnice ujęcia ˝pracy przymusowej˝ nie stanowią żadnej przeszkody dla przydatności zaświadczenia ZUS (KRUS), ponieważ przez Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych były honorowane tylko takie zaświadczenia - wzór ich był uzgodniony w ZUS (KRUS), które zawierały następujące informacje:

   - przymusowy charakter pracy,

   - rodzaj represji,

   - okres.

   Rzeczowy charakter podawanych w tekście zaświadczenia informacji wykluczał możliwość pomyłki, w wyniku której można by zaliczyć pracę przymusową określonej osoby w sposób nieuprawniony do podjęcia decyzji o przyznaniu świadczenia pieniężnego. Dlatego nie zgadzam się z poglądem wyrażonym w piśmie z 26 stycznia br. stwierdzającym, iż ˝w obowiązującym systemie prawnym... brak jest podstaw i uzasadnienia do zamieszczenia w rozporządzeniu przepisu dopuszczającego traktowanie zaświadczeń organów emerytalno-rentowych jako dowodów wykonywania pracy przymusowej˝.

   W moim przekonaniu przepisy zawarte w obowiązującym systemie prawnym, a do nich zaliczam również postanowienia art. 244 K.c. oraz art. 75 K.p.a. - stanowią podstawę wystarczającą dla uznania zaświadczenia organów emerytalno-rentowych.

   Nieuwzględnienie wymienionych przepisów może przecież stać się podstawą uzasadnionych odwołań do sądów, składanych przez osoby, które będą niezadowolone z negatywnej decyzji organu administracji.

   2. Zarządzenie kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wymaganych dokumentów i dowodów oraz szczegółowego trybu postępowania przy składaniu wniosków o przyznanie świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej lub osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (MP 1966, nr 46, poz. 450) nie traktowało zaświadczeń ZUS (KRUS) jako uzupełniającego środka dowodowego.

   3. § 2 ust. 3 pkt 3 zarządzenia kierownika Urzędu ds. Kombatantów z dnia 23 lipca 1996 r. (MP 1996, nr 46, poz. 450) stwierdza: ˝3. Dowodami mogą być również (...) 3. Zaświadczenie z organu emerytalno-rentowego o zaliczeniu pracy przymusowej wykonywanej w czasie deportacji lub w obozie pracy na rzecz III Rzeszy i ZSRR wraz z potwierdzonymi kopiami dokumentów lub dowodów stwierdzających rodzaj i okres represji˝.

   Ten przepis zarządzenia kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych przez długi okres realizacji ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym był rozumiany i interpretowany jako dokumentujący w pełni doznane represje w sytuacji, kiedy wnioskodawca przedstawił wraz z zaświadczeniem organu emerytalno-rentowego kopie złożonych w ZUS (KRUS) przed laty oświadczeń świadków.

   Innym argumentem potwierdzającym słuszność moich wywodów jest fakt uznania przez ministra pracy i polityki społecznej w rozporządzeniu z 29 grudnia 1999 r. (DzU nr 111, poz. 1300) - w razie braku dowodów - również oświadczenia wnioskodawcy lub protokółu z przesłuchania tej osoby.

   Uznaję za zasadne, iż pan minister w swoim rozporządzeniu dopuszcza możliwość takiego dokumentowania represji, lecz sądzę, że - porównując rodzaje dowodów - w świetle Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania administracyjnego nie można dyskwalifikować zaświadczeń organów państwowych, jakimi są organy emerytalno-rentowe.

   Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, ponawiam interpelację z dnia 10 stycznia br. Będę wdzięczny za wskazanie mi podstawy prawnej, która umożliwiłaby uwzględnianie zaświadczeń ZUS (KRUS) w rozporządzeniu pana ministra, a w konsekwencji uzasadniałaby odrzucenie przez Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosków opartych na tego rodzaju dowodach.

   Z poważaniem, z wyrazami szacunku

   Poseł Mirosław Podsiadło

   Katowice, dnia 8 lutego 2000 r.