Uchwała Rady Najwyższej Litwy z 1991 r. w sprawie pisowni imion i nazwisk w
Uchwała Rady Najwyższej Litwy z 1991 r. w sprawie pisowni imion i nazwisk w paszportach obywateli litewskich narzuca wszystkim obywatelom Litwy obowiązek pisowni litewskiej. Nakaz ten w sposób szczególny dotyka obywateli Litwy narodowości polskiej. W państwach demokratycznych nie istnieją tak bezceremonialne formy administracyjnego narzucania form imion i nazwisk w gruncie rzeczy zniekształcających je. Skutkiem tego stanu prawnego jest to, że np. Jan Kowalski występuje w dokumentacji litewskiej jako Jonas Kowalskas.
Zawarty kilka lat temu traktat polsko-litewski przewidział zawarcie umowy międzypaństwowej o pisowni nazwisk polskich w paszportach litewskich i nazwisk litewskich w paszportach polskich. Niestety, od pięciu lat prowadzone w tej sprawie negocjacje nie przynoszą żadnego skutku, co nie wpływa na polepszenie klimatu we wzajemnych stosunkach polsko-litewskich.
W związku z tym zapytuję: Jakie są przyczyny niezrealizowania do dnia dzisiejszego traktatu polsko-litewskiego w zakresie pisowni nazwisk?
Poseł Ryszard Brejza
Warszawa, dnia 24 listopada 1999 r.