Ustawa o usługach turystycznych została uchwalona 29 sierpnia 1999 r. (DzU nr 133, poz.
Ustawa o usługach turystycznych została uchwalona 29 sierpnia 1999 r. (DzU nr 133, poz. 884). Na wniosek rządu odroczono pierwotny termin jej wejścia w życie o pół roku, to znaczy do 1 lipca 1998 r.
Ustawą z dnia 23 lipca 1998 r. (DzU nr 113, poz. 714) dokonana została kolejna nowelizacja ustawy o usługach turystycznych umożliwiająca wydanie niezbędnych aktów wykonawczych przez prezesa Rady Ministrów.
Potrzeba tej nowelizacji wynikała z faktu wejścia w życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiącej nowy system źródeł prawa.
Okres wejścia ustawy w życie zbiegł się z kolejnymi zasadniczymi zmianami, m.in. wprowadzeniem reformy administracyjnej, której podstawowym celem jest decentralizacja administracji państwowej, przeniesienie wielu kompetencji organów centralnych na wojewodów.
Ta reforma legła u podstaw kolejnych nowelizacji ustawy, którą przeprowadzono ustawą z dnia 10 kwietnia 1999 r. (DzU nr 40, poz. 401). Zasadniczy cel ww. nowelizacji to zastąpienie koncesji organizatora turystyki i pośrednika turystycznego odpowiednimi zezwoleniami wydawanymi przez wojewodów.
Dotychczasowe działania Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w zakresie wdrażania ustawy oceniam pozytywnie.
Zasadnicze zagrożenie w realizacji ustawy dostrzegam w braku środków finansowych i odpowiedniej ilości osób zatrudnionych przy jej wdrażaniu przez wojewodów.
Chodzi o następujące zadania wynikające z ustawy:
1) w zakresie przewodnictwa turystycznego i pilotaży wycieczek, a dotyczących głównie:
- braku środków na wynagrodzenia dla komisji egzaminacyjnych,
- braku możliwości sfinansowania druku nowych legitymacji;
2) w obszarze hotelarstwa:
- utworzenia stanowisk pracy do kategoryzacji obiektów hotelarskich,
- kosztów materialnych czynności związanych z kategoryzacją obiektów,
- kosztów zadań zleconych gminom w zakresie ewidencjonowania obiektów świadczących usługi hotelarskie.
Z materiałów UKFiT wynika, że w roku 2000 w budżetach wojewodów potrzebna jest kwota 1 280 000,00, w tym np. w woj. wielkopolskim około 89 600,00. Ogółem w skali kraju wpłynęło 1309 wniosków o kategoryzację, a wydano tylko 57 stosownych decyzji. W Wielkopolsce na 100 złożonych wniosków wydano 13 dotacji.
Z danych GUS ˝Turystyka 1997˝ wynika, że w kraju jest 12 000 obiektów noclegowych turystyki, w tym w Wielkopolsce 741. W okresie od 1 lipca 1998 r. do 10 kwietnia 1999 r. do UKFiT zgłoszono 3420 wniosków o wydanie koncesji, w tym w Wielkopolsce 281 wniosków.
Zawarte powyżej informacje i dane statystyczne stawiają przed wojewodami w roku 2000 znaczące zadania wynikające z realizacji zapisów ustawy o usługach turystycznych.
Wobec powyższego proszę pana wicepremiera o odpowiedź na następujące pytania:
1. W jaki sposób struktury rządowe kontrolują i monitorują wykonywanie ustawy o usługach turystycznych przez wojewodów?
2. Jakie działania podjął wojewoda wielkopolski w zakresie realizacji zapisów ustawy o usługach turystycznych w ramach swoich uprawnień budżetowych i kadrowych?
3. Jaką kwotę na realizację ustawy o usługach turystycznych zaplanowali w projektach budżetów poszczególni wojewodowie w kraju na rok 2000?
4. Z jakich źródeł finansowych zdaniem pana premiera wojewodowie mogli pokrywać koszty związane z realizacją zapisów ustawy?
5. Jakie środki finansowe zostały uruchomione w poszczególnych województwach na wspomniany cel w roku 1998 i I półroczu 1999 r.?
6. Ile środków finansowych trzeba przekazać gminom na realizację zadań zleconych w zakresie kategoryzacji pól biwakowych i ewidencjonowania innych obiektów świadczących usługi hotelarskie w roku 2000?
Z poważaniem
Poseł Tadeusz Tomaszewski
Warszawa, dnia 18 listopada 1999 r.