Dom Pomocy Społecznej w Matczynie jest nowoczesnym ośrodkiem opiekuńczo-rehabilitacyjnym dla osób niepełnosprawnych, do którego
Dom Pomocy Społecznej w Matczynie jest nowoczesnym ośrodkiem opiekuńczo-rehabilitacyjnym dla osób niepełnosprawnych, do którego kierowane są najcięższe przypadki z całego makroregionu. Podlega on pod powiat lubelski. Utrzymuje się z dofinansowań płynących z urzędu wojewódzkiego. Pieniądze na utrzymanie podopiecznych z DPS powinny pochodzić z opłat od osób przebywających w nich, jednak większość podopiecznych tych ośrodków to dzieci z domów dziecka oraz osoby z rodzin najbiedniejszych.
Wedle przepisów ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym podopieczni PDS powinni być obsługiwani przez najbliższą placówkę służby zdrowia. Dotychczas w Matczynie zatrudnieni byli w niepełnym wymiarze godzin pediatra, ortopeda, stomatolog, internista i psychiatra. Pozwalało to na właściwą opiekę pensjonariuszy, z których większość to osoby głęboko upośledzone umysłowo i dotknięte trwałym kalectwem fizycznym, często na trwałe ˝przykute˝ do łóżek. Obecnie ośrodek zatrudnia dwie rehabilitantki, co nie pozwala na zaspokojenie nawet połowy zapotrzebowania na rehabilitację. W efekcie cierpią ludzie i tak już bardzo ciężko doświadczeni przez życie, dla których jedyną szansą na powrót do normalnego życia jest fachowa opieka DPS.
DPS w Matczynie starał się o zawarcie kontraktu z Lubelską Regionalną Kasą Chorych na finansowanie świadczeń usług rehabilitacyjnych i leczniczych dla podopiecznych. W tym celu powołano przy DPS pielęgnacyjno-rehabilitacyjny niepubliczny zespół opieki zdrowotnej. Ze względów formalnych oferta nie została jednak przyjęta. Tymczasem urząd wojewódzki zapowiedział dalsze zmniejszenie dofinansowania DPS, pomimo iż pieniądze, które otrzymuje ośrodek, już dzisiaj pokrywają zaledwie połowę kosztów niezbędnych do wykorzystania w pełni możliwości ośrodka.
Przykład Domu Opieki Społecznej w Matczynie jest kolejnym dowodem na to, że reforma służby zdrowia przygotowana przez rząd AWS-UW przyczyniła się do pogorszenia opieki społecznej dla osób najbiedniejszych. W wyniku tej reformy ośrodki tego typu oraz domy dziecka zostały pozbawione możliwości zatrudniania lekarzy zapewniających opiekę medyczną osobom upośledzonym na stale przebywającym w tych ośrodkach. Konieczność transportu tych osób do najbliższych placówek służby zdrowia bardzo często, z powodów finansowych i technicznych, staje się barierą uniemożliwiającą zapewnienie jej właściwej opieki medycznej.
Pani minister, czy rząd przewiduje nowelizację reformy służby zdrowia, która zapewniłaby właściwą opiekę medyczną osobom najbiedniejszym, pensjonariuszom domów dziecka oraz domów opieki społecznej?
Czy w budżecie na rok przyszły rząd przeznaczy odpowiednio duże środki finansowe, które pozwolą w pełni pokryć koszty leczenia podopiecznych domów pomocy społecznej?
W jaki sposób domy pomocy społecznej, takie jak w Matczynie, mają prowadzić swoją działalność, skoro pieniądze, które otrzymują od urzędów wojewódzkich, pozwalają na pokrycie jedynie połowy ponoszonych kosztów?
Z szacunkiem
Poseł Izabella Sierakowska
Lublin, dnia 15 listopada 1999 r.