Szanowna Pani Minister! Problem finansowania leczenia i rehabilitacji dzieci głuchych i niedosłyszących nie doczekał
Szanowna Pani Minister! Problem finansowania leczenia i rehabilitacji dzieci głuchych i niedosłyszących nie doczekał się należytego potraktowania przez kolejne ekipy rządowe. Dla większości spośród dzieci dotkniętych tym schorzeniem jedyną szansą na normalny rozwój, edukację i przystosowanie do dorosłego życia jest fachowa opieka lekarska z zastosowaniem specjalistycznych procedur medycznych i rehabilitacja w przygotowanych do tego ośrodkach. Tę ostatnią funkcję spełniały dotychczas poradnie rehabilitacyjne dzieci i młodzieży z wadą słuchu, m.in. w Toruniu i w 26 innych ośrodkach na terenie kraju. W zgodnej opinii lekarzy i rodziców dzieci dotkniętych wadą słuchu działalność tych jednostek jest nie do przecenienia w żmudnym, kilkuletnim procesie rehabilitacyjnym. Na przykładzie Poradni Rehabilitacyjnej w Toruniu można stwierdzić, iż ich działalność przynosi jak dotąd bardzo dobre efekty. Dotychczasowe doświadczenia wskazują ponad wszelką wątpliwość na potrzebę rozwoju tej formy działalności.
Tymczasem Polski Związek Głuchych, finansujący działalność poradni instytucji, z powodów ekonomicznych zmuszony jest do rozwiązania z dniem 30 grudnia 1999 r. umów o pracę ze wszystkimi pracownikami poradni rehabilitacyjnych. W praktyce decyzja ta oznacza, że ok. 15 tysięcy dzieci z wadami słuchu zostanie pozbawionych niezbędnej opieki. Nie ulega wątpliwości, iż dla większości spośród nich oznacza to przekreślenie szans i nadziei na normalne życie. W ten sposób po raz kolejny dochodzi do sytuacji, w której koszty przeprowadzanych przekształceń i reform ponoszą grupy najsłabsze, w tym pokrzywdzone przez los dzieci. Należy wskazać, iż powyższa sytuacja stoi w sprzeczności z Konstytucją RP, a w szczególności z treścią art. 68 ust. 3 i art. 69, które gwarantują ze strony władz publicznych szczególną opiekę zdrowotną dzieciom i osobom niepełnosprawnym oraz pomoc w ich przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej.
W tym stanie rzeczy pragnę zadać pani minister następujące pytania:
1. Czy wobec braku pieniędzy na finansowanie przez Polski Związek Głuchych działalności poradni rehabilitacyjnych resort zdrowia podejmie jakiekolwiek kroki w celu zapewnienia ciągłości opieki i rehabilitacji dzieci dotkniętych wadą słuchu?
2. Czy konstytucyjne prawa dzieci głuchych i niedosłyszących będą w przyszłości respektowane?
3. Czy ministerstwo zamierza nawiązać trwałą współpracę z Polskim Związkiem Głuchych w zakresie rozwiązywania problemów opieki i rehabilitacji?
Z poważaniem
Poseł Bogdan Lewandowski
Toruń, dnia 14 listopada 1999 r.