Szanowny Panie Premierze! W wyniku reformy służby zdrowia wszystkie szpitale zostały przekształcone w samodzielne
Szanowny Panie Premierze! W wyniku reformy służby zdrowia wszystkie szpitale zostały przekształcone w samodzielne zakłady opieki zdrowotnej. Mimo teoretycznych uprawnień rektorów uczestniczenia w tworzeniu statutów tych szpitali oraz przy obsadzie ich dyrektorów, w praktyce rektorzy akademii medycznych zostali pozbawieni realnego wpływu na funkcjonowanie szpitali klinicznych. Dotychczas szpitale tego typu były jednostkami akademii medycznych. Odbywały się w nich zajęcia dydaktyczne studentów, specjalistyczne kształcenie podyplomowe lekarzy, nauczyciele akademiccy prowadzili badania naukowe, prowadzono głównie specjalistyczną działalność badawczo-leczniczą. Większość aparatury specjalistycznej znajdującej się w szpitalach klinicznych jest wciąż własnością akademii medycznych.
Obecnie na mocy umów cywilnoprawnych między dyrektorami szpitali a rektorami AM szpitalom mają być zwracane jedynie koszty dydaktyki studentów. Pod znakiem zapytania stanęła nie tylko działalność naukowa pracowników AM, ale również specjalistyczna działalność badawczo-lecznicza, na którą kasy chorych nie mają pieniędzy. Doprowadziło to do sytuacji, że na ostrych dyżurach szpitali klinicznych są wykonywane podstawowe zabiegi, zamiast specjalistycznych, dających możliwość rozwoju naukowego kadrom medycznych.
Konferencja Rektorów Uczelni Medycznych stanowczo opowiedziała się przeciwko oddzielaniu od uczelni medycznych klinik, bez których niemożliwe jest prowadzenie jakiegokolwiek kształcenia medycznego. Konferencja proponuje, aby szpitale kliniczne stanowiły jednostki akademii medycznych gdyż jedynie takie rozwiązanie zapewnia uczelniom właściwy wpływ na praktyczną naukę zawodu lekarza.
Tymczasem rozpoczęto szereg spotkań organizowanych przez Ministerstwo Zdrowia, na których rozważa się możliwość prywatyzacji szpitali klinicznych.
Panie premierze, czy organizowanie przez Ministerstwo Zdrowia spotkań poświęconych sposobom prywatyzacji szpitali klinicznych jest efektem podjęcia przez rząd decyzji o prywatyzacji tych jednostek?
W jaki sposób prywatne szpitale kliniczne miałyby zapewnić akademiom medycznych możliwość właściwego wpływu na praktyczne kształcenie lekarzy, prowadzenie badań naukowych czy podyplomowe kształcenie lekarzy?
Czy nie uważa pan, że istnienie kształcenia medycznego bez możliwości praktyki w czasie studiów jest całkowicie pozbawione sensu, co sprawia tym samym, że postulat oddania szpitali klinicznych pod opiekę akademii medycznych jest wręcz bezdyskusyjny?
Czy rząd jest w stanie zaproponować inne rozwiązania kształcenia praktycznego studentów medycyny oraz badań medycznych pracowników naukowych AM, niż w szpitalach klinicznych, pod całkowitym nadzorem rektorów tych uczelni?
Kto powinien finansować wysoko specjalistyczną działalność badawczo-leczniczą, wykonywaną dotychczas w szpitalach klinicznych, gdyż nie mieści się ona w sferze finansowania kas chorych?
Czy budżet państwa jest przygotowany do finansowania tego typu działalności, czy też tego typu działalność mieliby finansować prywatni właściciele szpitali klinicznych?
Z szacunkiem
Poseł Izabella Sierakowska
Lublin, dnia 10 listopada 1999 r.