Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989
Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki (DzU z 1989 r. nr 28, poz. 149), prawo do przejścia na wcześniejszą emeryturę służy przede wszystkim matce dziecka (po spełnieniu przewidzianych w tym przepisie przesłanek). § 2 rozporządzenia stanowi: w razie śmierci matki, albo w innych przypadkach uniemożliwiających jej sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem, jak również w razie pozbawienia matki władzy rodzicielskiej - z prawa do wcześniejszej emerytury, na warunkach określonych w § 1 morze skorzystać:
1) ojciec dziecka, z tym że musi spełnić warunek okresu zatrudnienia przewidziany w art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy w stosunku do mężczyzn,
2) inna osoba, która przyjęła dziecko na wychowanie w ramach rodziny zastępczej albo została ustanowiona jego prawnym opiekunem i wychowuje dziecko.
Jak wynika z brzmienia powołanego przepisu, ojcu dziecka oraz osobie określonej w § 2 pkt 2 rozporządzenia przysługuje prawo do wcześniejszej emerytury wyłącznie w sytuacji, gdy nie może skorzystać z niego matka. Prawo ojca jest zatem traktowane jako zastępcze i posiłkowe.
Wyrokiem z dnia 6 lipca 1999 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności § 2 ww. rozporządzenia w zakresie, w jakim narusza prawo wyboru rodziców dziecka, uzależniając prawo ojca do wcześniejszej emerytury od określonych w tym przepisie przesłanek dotyczących osoby matki z art. 33 konstytucji RP traktującym o równych prawach kobiety i mężczyzny w każdym aspekcie życia, zarówno społecznego, rodzinnego, jak i zawodowego.
Czy w związku z naruszeniem zasad równouprawnienia między matką i ojcem dziecka w podstawowym wynagrodzeniu rząd rozważał możliwość jak najszybszej zmiany cyt. rozporządzenia celem wyeliminowania ww. nieprawidłowości?
Poseł Ryszard Brejza
Inowrocław, dnia 8 listopada 1999 r.