Szanowna Pani Minister! Krew, której używa się do transfuzji lub produkcji preparatów opartych na
Szanowna Pani Minister! Krew, której używa się do transfuzji lub produkcji preparatów opartych na jej bazie, winna być poddana szczegółowym badaniom, tak aby zapewnić bezpieczeństwo zdrowia i życia osób korzystających z niej zarówno w sposób bezpośredni jak i pośredni. Kontrola taka ma na celu wyeliminowanie krwi nienadającej się do przetworzenia lub podania jej potrzebującym pacjentom. Tymczasem okazuje się, że mimo wykrycia obecności niebezpiecznego wirusa HCV we krwi pewnego krwiodawcy, nie zaprzestano jej pobierania i wykorzystywano do produkcji leków.
Redaktor Dominik Waszek w artykule ˝Wirusobieg˝, jaki ukazał się na łamach tygodnika ˝Polityka˝ z dnia 6 listopada br., opisał przypadek pana Jarosława Sobieraja, immunizowanego krwiodawcy, któremu świadomie pobierano zarażoną wirusem HCV krew w Wojewódzkiej Stacji Krwiodawstwa w Kielcach. Z karty krwiodawcy pana Sobieraja wynika, że stacja pobierała jeszcze osocze do marca 1993 r., choć już w czerwcu 1991 r. znalazł się tam zapis o obecności wirusa HCV w jego krwi. Jak twierdzi ówczesny dyrektor stacji, pan Marian Partyka, zakażona krew oraz osocze było używane do produkcji immunoglobuliny anty RhD preparatu podawanego kobietom ciężarnym w profilaktyce konfliktów serologicznych. Dopiero w 1995 r. Instytut Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie oficjalnie zabronił stosowania zakażonej wirusem HCV krwi, choć zakaz taki był ujęty we wcześniejszych normach międzynarodowych.
Przedstawione powyżej fakty budzą poważne zaniepokojenie zarówno o konsekwencje dla zdrowia kobiet i ich dzieci korzystających do 1995 r. z immunoglobuliny anty RhD, jak też o system kontroli krwi przeznaczonej do produkcji preparatów farmakologicznych.
Pani Minister! Dlaczego świadomie stosowano zakażoną wirusem HCV krew do produkcji leków?
Jakie niebezpieczeństwo dla zdrowia pacjentów niesie za sobą podawanie immunoglobuliny wyprodukowanej na bazie osocza z przeciwciałami anty HCV?
Jakie środki zamierza pani podjąć, aby w przyszłości uniknąć podobnych niebezpiecznych zdarzeń?
Z poważaniem
Poseł Bogdan Lewandowski
Toruń, dnia 6 listopada 1999 r.