Szanowny Panie Wicepremierze! Po nacjonalizacji z lat 1946 i 1982 sektor państwowy jest we
Szanowny Panie Wicepremierze! Po nacjonalizacji z lat 1946 i 1982 sektor państwowy jest we Francji duży i zajmuje ważne miejsce w całokształcie gospodarki tego kraju (zob. Natalia Gajl, ˝Skarb Państwa˝, Warszawa 1996 r., s. 77). Jak informują inni polscy znawcy przedmiotu, we francuskiej polityce społeczno-gospodarczej prywatyzacja jest wykorzystywana jako jeden z wielu sposobów zasilania kapitałowego przedsiębiorstw sektora publicznego. Prywatyzacja polega tu na przenoszeniu mniejszościowych pakietów akcji do sektora prywatnego. Przedsiębiorstwa publiczne w taki sposób prywatyzowane pozostają nadal w domenie własnościowej francuskiego skarbu państwa. Mając powyższe na uwadze, w związku z wizytą złożoną panu wicepremierowi w październiku br. przez sekretarza stanu przy francuskim ministrze gospodarki i finansów, proszę uprzejmie na podstawie art. 118 ust. 2 regulaminu Sejmu RP, o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy w trakcie monitorowania procesów społeczno-gospodarczych w naszym kraju dostrzega pan, że coraz częściej państwowe koncerny i holdingi zachodnioeuropejskie stają się właścicielami polskich skarbowych spółek kapitałowych w bankowości, ubezpieczeniach, przemyśle, infrastrukturze i w rolnictwie wielkoobszarowym? Czy jest to novum pańskiej polityki prywatyzacyjnej? Czy rezultat ekspansji zachodniego kapitału nie zależy od pana? Czy prawdą jest, że np. francuski Państwowy Koncern Energetyczny przejął większościowy pakiet akcji w przedsiębiorstwie energetycznym w Krakowie? Czy w ˝prywatyzacji˝ banków polskich i firm ubezpieczeniowych uczestniczą lub zamierzają uczestniczyć państwowe włoskie i niemieckie instytucje bankowe i ubezpieczeniowe?
2. Czy przewiduje pan, że będą przejmowane nadal przez państwowe i prywatne zagraniczne koncerny lub holdingi - polskie strategiczne spółki skarbowe, np. czy przez państwową spółkę France Telecom ma zostać przejęty większościowy pakiet akcji Telekomunikacji Polskiej SA?
3. Czy znane są panu projekty uchwały Sejmu RP, wzywającej rząd RP do zaprzestania prywatyzacji banków w Polsce, zawarte w drukach sejmowych z 1999 r. nr 1090, nr 1106 i nr 1232?
4. Na jakiej podstawie traktatowej uznaje pan kompetencje Komisji Europejskiej do narzucania rządowi polskiemu wytycznych polecających zwiększanie ilości prywatyzowanych w Polsce banków i przedsiębiorstw, gdy art. 295 (dawny art. 222) Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) postanowił, że zagadnienia dotyczące systemu prawa własności pozostają w wyłącznej kompetencji państw członkowskich, a więc nie są objęte przepisami prawa wspólnotowego? Jaki jest aktualny procentowy udział własności prywatnej w gospodarce i finansach naszego kraju?
5. W jaki sposób formułuje pan wicepremier swój pogląd na model gospodarki mieszany, który panuje w Europie Zachodniej w aspekcie przydatności tego modelu dla polityki restrukturyzacyjnej w Polsce?
6. Kiedy rozpocznie się realizacja zapowiadanego przez pana programu ˝odbiurokratyzowania˝, czyli liberalizacji sektora państwowo-kapitalistycznego w Polsce?
7. Czy dostrzega pan powstanie w Polsce warunków społeczno-gospodarczych, które uzasadniają konieczność wprowadzenia regulacji prawnej, umożliwiającej skarbowi państwa przejmowanie ważnych gospodarczo i społecznie prywatnych przedsiębiorstw, które znalazły się na skraju bankructwa i nie są w stanie utrzymać bez pomocy kapitałowej rządu istniejących w nich miejsc pracy? (zob. Natalia Gajl, op. cit., s. 121/122 o interwencjonizmie skarbu państwa w Italii).
Apeluję do pana wicepremiera o niezwłoczne zaprzestanie przez rząd RP prywatyzacji banków i przedsiębiorstw, która prowadzi do zastępowania w gospodarce i finansach polskich właścicieli - zagranicznymi właścicielami. Taka polityka jest niezgodna z polską racją stanu.
Z wyrazami szacunku
Poseł Janusz Dobrosz
Wrocław, dnia 2 listopada 1999 r.