Interpelacje Poselskie

   Szanowna Pani Minister! Z dużym rozczarowaniem zapoznałem się z odpowiedzą pani minister na moją interpelację nr 2682 z 17 października 1999 r. w sprawie opieki i pomocy medycznej dla osób bezdomnych. Przepisy ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (DzU z 1998 r. nr 64, poz. 414, nr 106, poz. 668 i nr 117, poz. 756) nie rozwiązują problemu udzielania świadczeń medycznych osobom bezdomnym, co zasugerowała pani w swoim piśmie. Obawiam się, że została pani wprowadzona w błąd co do praktycznego położenia osób bezdomnych i ich dostępu do świadczeń medycznych. Otóż mimo obowiązującej ustawy i nałożonego na gminy obowiązku opieki nad bezdomnymi i pokrywania wydatków na świadczenia zdrowotne osób bezdomnych samorządy lokalne pomocy takiej udzielają bardzo niechętnie, a jeśli już - to w bardzo ograniczonym zakresie - choćby z racji braku środków finansowych. Powiaty zaś nie opracowały odpowiednich form pomocy bezdomnym. Nieuregulowana pozostaje sytuacja bezdomnych, którzy utracili kontakt ze swoją gminą - a to jest właśnie istota bezdomności. Ludzie ci nie mają od kogo oczekiwać odpowiedniej pomocy medycznej i faktem jest, że pomocy tej nie uzyskują.

   Pani Minister! Czy problem dostępu ludzi bezdomnych do świadczeń zdrowotnych jest przedmiotem zainteresowania Ministerstwa Zdrowia?

   Czy zamierza pani podjąć inicjatywę w celu praktycznej realizacji art. 68 konstytucji?

   Z poważaniem

   Poseł Bogdan Lewandowski

   Toruń, dnia 10 grudnia 1999 r.