Szanowny Panie Premierze! Na podstawie art. 26a ust. 29 ustawy z dnia 26 lipca
Szanowny Panie Premierze! Na podstawie art. 26a ust. 29 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU z 1993 r. nr 90, poz. 416 z późn. zm.) oraz art. 18a ust. 29 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU z 1993 r. nr 106, poz. 482 z późn. zm.) Rada Ministrów miała wprowadzić w drodze rozporządzenia odliczenia od wydatków inwestycyjnych od podstawy opodatkowania oraz określić zasady i warunki tych odliczeń w gminach zagrożonych bezrobociem strukturalnym. Ponieważ na dzień dzisiejszy nie obowiązuje już rozporządzenie ministra finansów z dnia 24 stycznia 1995 r. w sprawie odliczeń od dochodów wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego w gminach zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym (DzU nr 14, poz. 63 z późn. zm.), utraciło moc z dniem 31 grudnia 1998 r., powstała sytuacja, że Rada Ministrów nie wykonała zapisów ww. ustaw obligujących ją do wprowadzenia takiego rozporządzenia. Ulga ta miała szczególny wpływ na tworzenie nowych miejsc pracy poprzez nakłady inwestycyjne. Warunki stawiane przed podmiotami chcącymi korzystać z tej ulgi zmuszały do tworzenia nowych miejsc pracy. Korzystanie z tych ulg w poszczególnych latach stymulowało rozwój pożądany przez ustawodawcę. Wycofanie tego rodzaju ulgi, w momencie gdy regiony zostały pozbawione rangi województwa, jest szczególnie dotkliwe, gdyż brak jest motywacji do ponoszenia wydatków na rzecz tworzenia nowych stanowisk pracy. Ponadto zapis w ustawach od 1996 r., że Rada Ministrów wprowadzi ulgę dla rejonów zagrożonych bezrobociem, utwierdził osoby inwestujące, że ulga ta zostanie wprowadzona. Bezczynność Rady Ministrów w wykonaniu tego zapisu ustawy powoduje, że podmioty, które rozpoczęły wcześniej lub podjęły działanie obecnie w celu poniesienia nakładów inwestycyjnych tworzących nowe miejsca pracy w rejonach zagrożonych bezrobociem, być może zostaną zmuszone do zaniechania rozwoju w związku z brakiem ulg, które znacznie pozwalały realizować ten cel.
W świetle wyżej przedstawionej sytuacji proszę o udzielenie odpowiedzi, czy zapis cytowanych wcześniej art. 26a ust. 29 i art. 18a ust. 29 ustawy zostanie wykonany i w jaki sposób. Oczekuję wiarygodnej odpowiedzi w celu poinformowania o tym fakcie podmiotów zaniepokojonych tym stanem prawnym, które, ufając, że zapis ustawy zostanie wykonany, podjęły odpowiednie działanie w tym zakresie.
Poseł Seweryn Jurgielaniec
Warszawa, dnia 9 kwietnia 1999 r.