Ustawa o ochronie osób i mienia została uchwalona 22 sierpnia 1997 r. Ogłoszona została
Ustawa o ochronie osób i mienia została uchwalona 22 sierpnia 1997 r. Ogłoszona została w Dzienniku Ustaw nr 114 dnia 26 września 1997 r. Czas wejścia w życie ustawy, czyli do 27 marca 1998 r., został przez rząd zmarnowany. Pierwsze dwa przepisy wykonawcze pochodzą bowiem z dnia 27 maja 1998 r., a ukazały się w Dzienniku Ustaw nr 69 z dnia 6 czerwca 1998 r.
Większość aktów wykonawczych ukazała się w drugim półroczu 1998 r. Do dziś, a mija ponad rok od wejścia w życie ustawy, nie ukazał się kluczowy dla jej funkcjonowania akt wykonawczy, do którego wydania z mocy art. 34 ustawy zobowiązany został minister zdrowia i opieki społecznej w porozumieniu z ministrem spraw wewnętrznych i administracji oraz ministrem finansów. Chodzi o rozporządzenie w sprawie zasad, trybu i częstotliwości przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się o wydanie licencji oraz posiadających licencję pracownika ochrony fizycznej, określenie jednostek uprawnionych do przeprowadzania badań oraz wzorów druków stosowanych w związku z tymi badaniami, jak również wysokości i trybu wnoszenia opłat za te badania. Brak tego przepisu wykonawczego czyni martwą całą ustawę, a ponadto, zamiast poprawić bezpieczeństwo osób i mienia podlegających ochronie, skutecznie dezorganizuje działalność wszystkich podmiotów zajmujących się ochroną.
Brak możliwości przeprowadzania badań uniemożliwia uzyskanie licencji pracownikom ochrony. Powoduje to w konsekwencji brak możliwości wyposażenia w broń pracowników ochrony, co w szczególnych przypadkach sprowadza wartość ochrony do czysto iluzorycznej.
Brak zaś licencji nie pozwala na zatrudnienie pracowników do pracy polegającej na wykonywaniu obowiązków:
- członków specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych,
- członków zespołów konwojujących wartości pieniężne lub inne przedmioty wymagające ochrony,
- pracowników ochrony wykonujących zadania na obszarach, w obiektach i urządzeniach podlegających obowiązkowej ochronie,
- pracowników ochrony wykonujących bezpośrednio czynności związane z ochroną osób,
- osób nadzorujących i kontrolujących pracę pracowników ochrony oraz organizujących,
- opracowywanie planów ochrony.
Pozbawia ponadto pracowników ochrony możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego.
Przy takim trybie realizowania swoich obowiązków konstytucyjnych przez członków rządu RP zagrożone jest dotrzymanie terminów ustawowych weryfikowania koncesji na świadczenie usług ochrony osób i mienia, a przede wszystkim odbije się - już się odbija - na bezpieczeństwie państwa.
Reasumując powyższe, zwracam się z zapytaniem: Kiedy zostanie wydany akt wykonawczy do ustawy o ochronie osób i mienia z dnia 22 sierpnia 1997 r., do którego z mocy art. 34 zobowiązany został minister zdrowia i opieki społecznej w porozumieniu z ministrem spraw wewnętrznych i administracji oraz ministrem finansów?
Poseł Stefan Macner
Bielsko-Biała, dnia 6 kwietnia 1999 r.