Interpelacje Poselskie

  

   Odniesienie się do tego problemu w wykonaniu art. 1 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych, DzU nr 11/99, poz. 95 str. 381, w nawiązaniu do rozdz. 10 przedmiotowej ustawy, szczególnie zaś w nawiązaniu do art. 62 ust. 1 (brak jednoznacznie określonego certyfikatu systemu) oraz ust. 2 pkt. 2 (brak określonych ustawowych procedur w postępowaniu sprawdzającym), jest szczególnie ważne - dotyczyć będzie w najbliższym czasie szeregu organizacji państwowych i samorządowych, przedsiębiorstw oraz instytucji naukowo-badawczych i naukowych zajmujących się wdrożeniem i wykorzystaniem rozwiązań licencyjnych dostarczanych przez NATO w ramach podpisanych przez Polskę (w obszarze acquisu Sojuszu) nw. porozumień:

   1. Porozumienie o wzajemnym zabezpieczeniu tajemnicy wynalazków dotyczących obronności, na które zgłoszono wnioski patentowe - Paryż 21 września 1960 r.

   2. Porozumienie NATO o przekazywaniu informacji technicznej dla celów obronnych - Bruksela 19 października 1970 r.

   3. Porozumienie między stronami Traktatu Północnoatlantyckiego w celu ochrony informacji - Bruksela 6 marca 1997 r.

   Działanie, o którym mowa, wymagać będzie przetwarzania informacji niejawnej przedstawionej na nośnikach elektronicznych OEM (Opto-Elektro-Magnetycznych).

   Rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie podstawowych wymagań bezpieczeństwa systemów i sieci teleinformatycznych DzU nr 18/99, poz. 162 str. 1126-1128, szczególnie mówiąc o ochronie elektromagnetycznej w § 2 ust. 2 pkt 2) oraz § 7, zwraca uwagę na urządzenia przetwarzające o obniżonym poziomie emisji lub też ekranowane zewnętrznie.

   Decyzja ministra obrony narodowej nr 10/MON z dnia 18 stycznia 1999 r. powołuje się w tym względzie wprost na wymogi bezpieczeństwa NATO (pkt 1 ppkt 1) oraz na normy amerykańskie ASMG (pkt 1 ppkt. 2-7). Formalnie wymogi te są równoznaczne ze spełnieniem kryteriów określanych przez Departament Stanu USA jako norma TEMPEST.

   Właśnie w tych wysokich technicznych wymogach kryje się problem kosztów. O ile ogólnodostępny komputer - pojedyncza stacja robocza kosztuje obecnie ok. 2000 dol., to takie samo urządzenie wykonane w technologii TEMPEST kosztuje ok. 8000 dol. (kwalifikowanym w USA producentem i sprzedawcą są firmy XL Computing i SysCom). Dlatego też pozwolę sobie zwrócić się z kilkoma pytaniami:

   Jakie ilości komputerów spełniających warunki TEMPEST trzeba już dziś zakupić, aby można było mówić o spełnieniu podstawowych wymogów NATO w zakresie planowanej w najbliższym czasie ˝kontroli zerowej˝ i jaki będzie koszt tego działania?

   Czy uwzględniać przy zakupie minimalnej sieci (3 sztuki komputerów klasy TEMPEST) obowiązujące zasady ogłaszania przetargów przy zakupach powyżej 3000 ecu? Jaki ma to sens z punktu istnienia wyłącznie zagranicznego dostawcy (choć nie należy wykluczać tu kilku różnych dealerów)? Jak ma się to do zachowania tajemnicy tworzenia takiej sieci w danej instytucji czy przedsiębiorstwie?

   Czy nie należy dokonać formalnego ruchu, poprzez choćby zamówienie rządowe dla konsorcjum OLM (Optimus-Lockhead Martin) na składany w Polsce sprzęt komputerowy, tak by był on odpowiadający wymogom norm TEMPEST (ASMG lub choćby MIL-STANDARD 461 D), co obniży koszty i pozwoli na pozostawienie w kraju ok. 40% wydatkowanej kwoty (w postaci podatku i wypłat pracowniczych)?

   Czy poczyniono kroki mające na celu pozyskanie na warunkach preferencyjnych nowoczesnych technologii obowiązujących w tym zakresie w NATO (aktualnie z tego typu preferencji korzysta Turcja, Hiszpania, a nawet nie będący członkiem paktu Izrael)?

   Jak wielkie przewiduje się zapotrzebowanie na sprzęt klasy TEMPEST, w strukturach MON i MSWiA docelowo? Czy problem ten analizowano szczegółowo - skoro w dokumentach UOP ˝System ochrony informacji niejawnych NATO˝ DE-66/98 grudzień 1998 r. oraz WSI ˝Kancelaria zagraniczna - regulacja tymczasowa˝ z dnia 3 listopada 1998 r., ˝Zasady postępowania z dokumentami niejawnymi NATO - regulacja tymczasowa˝ z dnia 8 marca 1999 r. sprawie tej poświęcono zaledwie jednopunktowe wzmianki, tak jak gdyby całość wymiany dokumentacyjnej z NATO, oraz nasza własna działalność w tym względzie odbywać się miała wyłącznie na papierze, a i to zapewnie odręcznie lub z użyciem mechanicznych maszyn do pisania (z pominięciem komputerów z edytorami tekstów i maszyn elektronicznych - to do nich odnoszą się przede wszystkim wymogi TEMPEST)?

   Czy uwzględniono tę problematykę w przygotowaniu technicznego zabezpieczenia ochrony informacji niejawnych, jakimi będą operowały wybrane elementy struktur samorządowych?

   Czy problem ten jest (w odpowiedni sposób) rozwiązany w naszym parlamencie?

   Czy na dzień dzisiejszy dokonano chociażby szacunkowej oceny kosztu wprowadzenia w skali kraju całości wymogów ustawy o ochronie informacji niejawnych z dnia 22 stycznia 1999 r. opublikowanej w Dzienniku Ustaw nr 11/99 pod poz. 95 na str. 381-423?

   Poseł Stanisław Misztal

   Warszawa, dnia 31 marca 1999 r.