Rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 6 listopada 1998 r. (DzU nr
Rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 6 listopada 1998 r. (DzU nr 140, poz. 912) w sprawie szczegółowego wykazu przedmiotów ortopedycznych, środków pomocniczych i leczniczych środków technicznych oraz udziału własnego ubezpieczonego w cenie ich nabycia wprowadzające odpłatność w wysokości 30, 50 i 100% za standardowe usługi zdrowotne w tym zakresie spowodowało drastyczne ograniczenia dostępności pacjentów i osób niepełnosprawnych do uzyskania niezbędnego w okresie profilaktyki, przed i po zabiegu operacyjnym, rehabilitacji oraz życiu codziennym sprzętu. Treść rozporządzenia wywołuje obawy co do zgodności z art. 68 ust. 3 Konstytucji RP.
Racjonalizacja wydatków środków publicznych w tej sferze działalności służby zdrowia polega więc na dodatkowym obciążeniu budżetów rodzinnych kosztami uzyskania niezbędnego sprzętu ortopedycznego lub pomocniczego. Zubożenie społeczeństwa sprawiło, że główni świadczeniodawcy usług ortopedycznych na terenie województwa śląskiego, do których zalicza się Katowickie Zakłady Sprzętu Ortopedycznego w Katowicach, SP ZOZ Wojewódzkie Zakłady Ortopedyczne w Bytomiu i Spółdzielnię Inwalidów ˝Beskid˝ w Bielsku-Białej, otrzymali miesięcznie (w styczniu i w lutym br.) zaledwie 15-20% zleceń na realizację usług ortopedycznych, w stosunku do otrzymanych miesięcznie do końca 1998 r. Świadczeniodawcy ci stają więc na skraju bankructwa. Przyczyn tak zdecydowanego obniżenia poziomu zleceń należy upatrywać w konieczności wygospodarowania z ˝inwalidzkich budżetów˝ znaczących kwot na ustawową odpłatność (30, 50, 100%), a także dopłaty na skutek ustalenia zaniżonych limitów cenowych za wiele usług ortopedycznych.
Wobec powyższego zapytuję pana premiera: Czy opracowany jest dalekosiężny plan zabezpieczenia usług zdrowotnych z zakresu zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze, w przypadku znacznego ograniczenia działalności lub likwidacji publicznych zakładów ortopedycznych?
Ponadto czy zachodzą możliwości zmiany powołanego wyżej rozporządzenia w kierunku rozłożenia w czasie odpłatności za środki ortopedyczne, w zakresie wynikającym z powołanego rozporządzenia (co też spowodowałoby stopniowe obciążenie pacjentów tymi kosztami)?
Czy pracownicy zakładów ortopedycznych zostaną objęci programem osłonowym dla pracowników służby zdrowia, a także czy prawidłowe jest uznanie przez kasy chorych, że cena nabycia, o której mowa w ustawie i rozporządzeniu z dnia 6 listopada 1998 r., jest równa cenie określonej jako limit na daną usługę, gdyż niejednokrotnie powoduje to, że zapis o udziale ubezpieczonego w cenie nabycia nie jest prawdą, a faktyczny udział przekracza określone w rozporządzeniu wysokości procentowe?
Poseł Krzysztof Śmieja
Tarnowskie Góry, dnia 29 marca 1999 r.