Ostatnie protesty rolnicze dowiodły również, jak ważna i potrzebna jest edukacja na wsi polskiej.
Ostatnie protesty rolnicze dowiodły również, jak ważna i potrzebna jest edukacja na wsi polskiej. Niejako przy okazji ujawniły się olbrzymie dysproporcje w dostępie do wykształcenia wyższego pomiędzy ludnością miejską i wiejską. Wielkim wyzwaniem dla rządu i młodej demokracji jest fakt, że niespełna 2% ludności wiejskiej legitymuje się wyższym wykształceniem.
Restrukturyzacja i modernizacja polskiego rolnictwa wydaje się pilną koniecznością. W tej kwestii wiele zależeć będzie od podniesienia poziomu edukacji na wsi polskiej. Moje spotkania poselskie potwierdzają, że rolnicy coraz bardziej dostrzegają potrzebę kształcenia na poziomie szkolnictwa wyższego i w systemie kształcenia dorosłych. Powodowany powyższymi okolicznościami i troskami uprzejmie zapytuję:
1. Jakie zasadnicze zmiany miały miejsce w systemie kształcenia wyższego szkolnictwa rolniczego w ostatnich 10 latach (1989-1999)?
2. Jak obecnie przedstawiają się stan, struktura i główne tendencje rozwojowe wyższego szkolnictwa rolniczego?
3. Jakie są i będą podejmowane działania, inicjatywy, aby upowszechnić i unowocześnić rolnicze szkolnictwo wyższe? W jaki sposób wyższe szkolnictwo rolnicze lepiej i skuteczniej odpowiada na potrzeby i oczekiwania urynkowienia rolnictwa i gospodarki żywnościowej?
4. W jakim stopniu akademie rolnicze spełniają wymogi nowoczesnego szkolnictwa? Jakie zmiany i przeobrażenia będą musiały w nich nastąpić, aby nadać im rangę i znaczenie porównywalne z odpowiednimi uczelniami rolniczymi w państwach Unii Europejskiej?
5. W jakim stopniu pakt dla wsi korzystnie wpłynie na rozwój i upowszechnienie szkolnictwa wyższego wśród społeczności wiejskiej?
Poseł Jan Kulas
Warszawa, dnia 25 marca 1999 r.