Interpelacje Poselskie

   Coraz częściej w prasie pojawiają się wypowiedzi przedstawicieli polmosów, polskich i zachodnich producentów, dystrybutorów wyrobów spirytusowych oraz innych podmiotów, na temat prywatyzacji branży alkoholowej oraz podziału znaków towarowych tzw. ogólnopolskich. W grupie tych znaków znajdują się takie marki alkoholi, jak wyborowa, luksusowa czy żubrówka znane nie tylko w Polsce, ale i na świecie, gdzie utożsamiane są z polskimi specjalnościami kulinarnymi.

   Wśród wypowiedzi prasowych pojawiają się także i takie, że prywatyzacji branży można dokonać jeszcze przed podziałem znaków towarowych. Wobec tego rodzą się pytania: Jak minister skarbu państwa planuje rozwiązanie problemu podziału znaków ogólnopolmosowskich? Czy przyjęta koncepcja zakłada dotrzymanie przy podziale marek ogólnopolskich ustaleń towarzyszących podziałowi przedsiębiorstwa Polmos w roku 1991?

   Przedsiębiorstwo Przemysłu Spirytusowego Polmos PP zostało podzielone na mocy zarządzenia nr 151/19 i nr 98/91 ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej na 25 podmiotów.

   Nowe przedsiębiorstwa powstały w oparciu o majątek rzeczowy dotychczasowych zakładów PPS Polmos w Warszawie działających w poszczególnych regionach Polski.

   Znaki towarowe zarejestrowane do dnia 30 czerwca 1991 r. w kraju i za granicą na rzecz przedsiębiorstwa Polmos ulegającego podziałowi, wykorzystywane nieodpłatnie przez zakłady PPS Polmos i stanowiące podstawę ich działalności gospodarczej, nie zostały podzielone.

   Zarządzeniem nr 89/91 minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej powołał Polmos Warszawa, czyniąc go zarządcą w zakresie ww. znaków towarowych na rzecz nowo utworzonych przedsiębiorstw przemysłu spirytusowego.

   Jednocześnie z ustaleń komisji powołanej przez ówczesnego MRiGŻ do podziału majątku PPS wynikało jednoznacznie, że znaki towarowe ogólnopolskie są częścią majątku wszystkich nowo utworzonych przedsiębiorstw Polmos i mają one prawo do nieodbieralnej i nieodpłatnej licencji znaków (uchwała z 15 listopada 1991 r. kończąca postępowanie działowe).

   Dzisiaj, kiedy mówimy o podziale marek ogólnopolskich, musimy mieć zatem świadomość tego, że:

   - podział dotyczy wspólnego majątku (znaków towarowych) należącego do przedsiębiorstw Polmos i po komercjalizacji niektórych polmosów do jednoosobowych spółek skarbu państwa, który istotnie zaważy na wartości firm,

   - w celu faktycznego podziału marek pomiędzy wymienionymi polmosami musi być on prowadzony wyłącznie między uprawnionymi podmiotami,

   - jednym z kluczowych problemów jest finansowanie nabycia praw do marek.

   Rodzą się w tej kwestii następujące zagrożenia: Dopuszczenie niekontrolowanego zasilania zewnętrznego polmosów stworzy realną możliwość nabycia marek przez polmosy finansowane przez inwestorów spoza grupy polmosów, w szczególności przez zachodnie koncerny spirytusowe, co może doprowadzić do:

   1) faktycznego przejęcia przez konkurencję najbardziej wartościowej części majątku polskiej branży spirytusowej - znaków towarowych - po części już znanych na Zachodzie, mających stałą klientelę w Polsce i znaczący udział w rynku;

   2) ograniczenia czy nawet zablokowania działalności gospodarczej dotychczasowych największych producentów wyrobów z markami ogólnopolmosowskimi, obniżenia wartości tych firm i zmniejszenia szans firm na udaną ich prywatyzację przy braku znanego znaku towarowego. Licencja udzielana nawet na parę lat nie jest atrakcyjna dla inwestora planującego długoterminowy związek kapitałowy. Może się pojawić poważny problem, kiedy Polmos mający znaczny udział w rynku marek ogólnopolskich nie będzie mógł zdyskontować swego dobrego standingu finansowego i pozycji rynkowej w procesie prywatyzacji, a zostanie wyzuty ze swoich praw do marki na rzecz innego Polmosu, może słabego, posiadającego środki finansowe od zainteresowanych uzyskaniem marki inwestorów zewnętrznych. Nie zapominajmy, że duże organizacje zachodnie dysponują budżetami przekraczającymi możliwości uprawnionych polmosów. Wykorzystanie przez nie polmosów - w celu uzyskania marki liczącej się na polskim (i nie tylko) rynku - stanowi normalny element gry o rynek;

   3. negatywnego wpływu na procesy prywatyzacyjne w branży, bowiem udział konkurencji w finansowaniu nabycia marek ogólnopolskich de facto przesądzi o kształcie prywatyzacji.

   W tym stanie zapytujemy: Czy pan minister skarbu państwa jest świadomy opisanych powyżej zagrożeń i czy koncepcja podziału znaków przyjęta przez niego wyeliminuje wskazane możliwości narażenia na szwank interesów skarbu?

   Poseł Janusz Dobrosz

   oraz grupa posłów PSL

   Warszawa, dnia 16 marca 1999 r.