Z dniem 1 stycznia 1999 r. rozpoczęły działalność samorządy województw jako nowo powstałe struktury
Z dniem 1 stycznia 1999 r. rozpoczęły działalność samorządy województw jako nowo powstałe struktury administracji publicznej. Nie dysponowały one zasobami ludzkimi ani majątkiem trwałym. Dużą rolę w sprawnym rozpoczęciu ich działalności mają terenowe organy administracji rządowej. Z dotychczasowego rozeznania wynika, że w tych sprawach sytuacja rozwija się niekorzystnie dla samorządów. W szczególności chodzi tu o fakt nieprzekazania sejmikom siedzib dla urzędów marszałkowskich, których autentycznym gospodarzem powinien być samorząd województwa. Opieszale trwa proces wydawania decyzji majątkowych oraz przekazywanie zadań kompetencyjnych i środków.
Zgodnie z art. 60 ust.
1. Mienie skarbu państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów niniejszej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek terytorialnych, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
2. Państwowe osoby prawne, które 1 stycznia 1999 r. stają się samorządowymi osobami prawnymi, zachowują swój majątek.
3. Nabycie mienia, o którym mowa w ust. 1, stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Przepisu art. 49 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa nie stosuje się.
4. Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadkach, gdy nabycie mienia skarbu państwa z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego przewidują odrębne przepisy.
Ustawodawca stworzył możliwości podjęcia decyzji z wolą samorządów wojewódzkich i w interesie społecznym. O ile można zrozumieć sytuację zaistniałą w dużych miastach, to sytuacja w województwach, gdzie stolicami są dwa ośrodki (np. kujawsko-pomorskie, lubuskie), jest niezrozumiała i stwarza wrażenie hamowania reformy.
W związku z powyższym zwracam się z zapytaniem do pana, czy w tak istotnych sprawach stanowisko rządu nie powinno być jednoznaczne, rozwiązujące problem samorządów w całym kraju, oraz czy moralny jest fakt dzierżawienia pomieszczeń biurowych i majątku skarbu państwa, jednocześnie pobierając opłatę przekraczającą kwotę 600 000 rocznie.
Sytuacja w tym zakresie staje się nabrzmiała, dlatego też liczę na niezwłoczne podjęcie interwencji.
Poseł Jan Kochanowski
Gorzów Wlkp., dnia 15 marca 1999 r.