Szanowny Panie Ministrze! Odpowiedź, którą otrzymałem na swoją pierwszą interpelację, uważam za niewystarczającą. Pomijając
Szanowny Panie Ministrze! Odpowiedź, którą otrzymałem na swoją pierwszą interpelację, uważam za niewystarczającą. Pomijając fakt, że jest bardzo lakoniczna i ogólnikowa, sprowadza się właściwie do przekazania informacji niemających związku z meritum podjętego przeze mnie problemu, tj. działań ministerstwa gospodarki w zakresie likwidacji dysproporcji świadczeń socjalnych dla górników odchodzących z kopalni, wyłącznie w zależności od czasu ich uzyskania.
Pozwolę sobie również nie zgodzić się z pańskim sformułowaniem, iż ustawa z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych stabilizuje wysokość tych świadczeń socjalnych, ponieważ jest to stabilizacja pozorna. Nadal bowiem występują zróżnicowane wysokości świadczeń socjalnych dla górników, dla których kryterium stanowi jedynie i wyłącznie czas ich uzyskania. Czy w tej sytuacji można więc mówić o stabilizacji w tym środowisku, gdy górnik pracujący na takim samym stanowisku z takim samym stażem pracy otrzymuje świadczenie socjalne niższe od swojego kolegi tylko dlatego, że rok czy dwa lata wcześniej odszedł z kopalni?
Dlatego jeszcze raz proszę o konkretną i jasną odpowiedź na pytanie: Czy resort, którym pan kieruje, zamierza uregulować te kwestie pod kątem wyrównania wysokości wypłacanych górnikom świadczeń socjalnych? Jeśli tak, to w jakiej perspektywie czasowej?
Takiego jasnego określenia oczekują górnicy, którzy sygnalizują mi powyższe sprawy i niepokoje w czasie spotkań, jakie odbywam w swoim okręgu wyborczym.
Poseł Andrzej Zając
Warszawa, dnia 20 maja 1999 r.