Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzenia ministra gospodarki w sprawie warunków uzyskania uprawnień, sposobu obliczania, szczegółowych
Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzenia ministra gospodarki w sprawie warunków uzyskania uprawnień, sposobu obliczania, szczegółowych zasad i trybu wypłacania osłon socjalnych z tytułu urlopów górniczych, zasiłków socjalnych i jednorazowych wypłat dla zatrudnionych pod ziemią pracowników górnictwa wprowadziły różne wysokości świadczenia socjalnego dla pracowników górnictwa. I tak rozporządzenie z dnia 20 maja 1997 r. określa świadczenie przyznane pracownikowi począwszy od dnia 1 stycznia 1997 r. w wysokości 70% miesięcznego ekwiwalentu pieniężnego obliczonego jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, natomiast na mocy rozporządzenia z dnia 8 maja 1998 r. wysokość analogicznego świadczenia przyznanego pracownikowi począwszy od dnia 1 stycznia 1998 r. wynosi 75% miesięcznego ekwiwalentu pieniężnego.
Zróżnicowanie wysokości górniczych świadczeń socjalnych usankcjonowały zapisy ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych, której art. 22 ust. 9 określa, że osoba korzystająca z urlopu górniczego przed dniem wejścia w życie ustawy otrzymuje świadczenie socjalne w wymiarze dotychczasowym.
Powyższa sytuacja budzi wśród górników korzystających z tego rodzaju świadczeń niezadowolenie i emocje, ponieważ - ich zdaniem - brak jest merytorycznego uzasadnienia dla zróżnicowania wysokości świadczenia wyłącznie w zależności od daty jego uzyskania.
Dlatego też zwracam się do pana ministra z pytaniami:
1. Jakie argumenty legły u podstaw przyjęcia rozwiązań różnicujących sposób określania wysokości świadczeń socjalnych dla górników wyłącznie w zależności od czasu ich uzyskania?
2. Czy i kiedy kierowany przez pana resort zamierza podjąć działania umożliwiające likwidację tych dysproporcji powodujących zrozumiałe niezadowolenie w środowiskach górniczych?
Poseł Andrzej Zając
Warszawa, dnia 15 marca 1999 r.