Trudna sytuacja w polskim rolnictwie utrzymuje się nadal. Polityka interwencyjna skupu mięsa wieprzowego wydaje
Trudna sytuacja w polskim rolnictwie utrzymuje się nadal. Polityka interwencyjna skupu mięsa wieprzowego wydaje się być na wyczerpaniu. Wysokie nadwyżki na rynku trzody chlewnej nadal obniżają ceny. Naturalnie praktyki interwencyjnych zakupów mają raczej doraźny i ograniczony charakter. Nadto ta interwencja nie narusza monopolistycznej pozycji pośredników, którzy nadal w różnoraki sposób dyktują ceny na rynku. Dlatego jedynie duży i konsekwentny eksport polskich produktów rolnych wydaje się być właściwym rozwiązaniem. Nasza sytuacja ulega pogorszeniu wskutek olbrzymich nadwyżek mięsa wieprzowego w państwach Unii Europejskiej. Tym bardziej więc trzeba zadać sobie nadzwyczajny trud, aby odbudować polski eksport do Rosji i innych państw wschodnich. Nie można też ograniczyć się jedynie do rozliczeń gotówkowych. W nadzwyczajnych sytuacjach trzeba zapewne stosować nadzwyczajne środki. W świetle tych okoliczności uprzejmie zapytuję:
1. Jak kształtował się eksport polskich produktów rolnych (mięso wieprzowe, zboże, cukier, ziemniaki itp.) do Rosji w latach 1993-1997?
2. Jakie zmiany w eksporcie polskich produktów rolnych do Rosji zaszły w roku 1998?
3. Jakie dotychczas wysiłki i działania podjęli przedstawiciele polskiego rządu, aby odbudować eksport naszych produktów rolnych do Rosji? Jakie w tej ważkiej kwestii rysują się prognozy?
4. W jakim stopniu w obecnych nadzwyczajnych warunkach możliwy jest eksport polskiego mięsa wieprzowego i zboża do Rosji w zamian za dostawy ropy naftowej lub gazu ziemnego? Jakie w tej sprawie podjęto lub podejmie działania Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej?
5. Jakie inne dodatkowe inicjatywy i działania rozpatruje resort, aby odbudować eksport naszych produktów rolnych do Rosji?
Poseł Jan Kulas
Warszawa, dnia 4 marca 1999 r.